فرانسوا لاروشفوکو : کسی که در عشق می اندیشد تاجر است نه عاشق

گُل کرده باز درختی جهنمی

از ماندگارترین اشک بی غمی

وقتی جماعت عشاق کاسبند

زیر سئوال رفته پاکی مریمی

در قحطی عاطفه سجده می کنند

ماه و ستاره به هر گردن ِخمی

از حاصل جمع ِ تردیدهای ما

بیرون نمی چکد آیات محکمی!

در عصر معجزه قدّاره می کشند

آنانکه دلخوشند به شولای رستمی

چرخی بزن ای مسیح بی کلام

باشد که در کنار تو سر کنم دمی

۲۲ اریبهشت ۸۸